اهميت تصميم گيري براي مديران
 
Home
ارتباط با ما
مدیریت پروژه
طرح هاي تجاري
دوره هاي آموزشي
مشاوره پايان نامه
مقاله
سرگرمي
لينك همكاران

 

اهميت تصميم گيري

 

          

 

كدام مديران بهتر تصميم مي‌گيرند؟

تینا اسماعیلی
اگر از اغلب مدیران بپرسید که چه چیزی بر سر راه موفقیت آنها قرار دارد همان فهرست بلندبالای همیشگی شکایات را خواهید شنید: کمبود وقت، کاهش منابع، فقدان موقعیت‌های مناسب.

وقتی دقیق تر می‌نگرید متوجه می‌شوید که اینها بیشتر بهانه هستند. چیزی که سد راه موفقیت مدیران می‌شود بیشتر جنبه شخصی دارد یعنی تردیدی عمیق در رابطه با عمل کردن بر اساس قضاوت شخصی خودشان. آنها به‌جای انجام آنچه واقعا برای پیشرفت شرکت و ترقی حرفه‌ای خودشان لازم است، مسیر خود را به‌سوی آنچه دیگران ظاهرا از آنها انتظار دارند منحرف می‌کنند. طبق مطالعات سال‌های اخیر، اغلب مدیران با وجود پروژه‌ها و هدف‌هایی که به‌درستی تعریف شده‌اند و به رغم داشتن دانش لازم، به‌خیال اینکه بصیرت و اختیار کافی ندارند وقت و قابلیت تولید خود را به هدر داده‌اند. قدرت ابتکار عمل یکی از مهمترین و ضروری‌ترین خصوصیات هر مدیر موفق است.
در بیشتر موارد آنچه مدیران به‌عنوان تقاضاهای معلوم و معین مي‌پذیرند در واقع بسیار محتاطانه انتخاب شده‌اند. اغلب مدیران از آزادی عمل محدودشان شکایت مي‌کنند، در حالی که کارفرمایانشان از عدم آمادگی آنها در ربودن موقعیت های مناسب شاکی هستند. مدیران کارآمد واقعی هدفمند هستند، به قضاوت شخصی خود اطمینان دارند و دیدگاه‌های بلندمدت برای تحقق هدف‌های شخصی‌شان که مطابق با اهداف سازمان است، اتخاذ مي‌کنند. آنها از چارچوب ادراک خود خارج مي‌شوند و کارهایشان را در اختیار مي‌گیرند.
به‌طور خلاصه، در بیشتر موارد این خود مدیران هستند که اختیار عمل را از خود مي‌گیرند. مدیران با کفایت و موثر تنها به انجام وظایف جداگانه بسنده نمي‌کنند، بلکه دید بسیار وسیع‌تری نسبت به سازمان و همچنین نسبت به حرفه خود دارند. در اینجا راهکارهایی را برای مدیران پیشنهاد مي‌کنیم تا بتوانند با بکار گرفتن توانايي‌های بالقوه خود موثر واقع شوند.
الف-رسیدگی به تقاضاها
تقریبا همه از کمبود وقت برای رسیدگی به تقاضاهای موجود شکایت مي‌کنند، در حالی‌که در واقع بخش عظیمي‌از روز را به بطالت مي‌گذرانند. گاهی مقابله با مشکلات به هنگام وقوع و به‌صورت نامنظم ساده تر از اولویت بندی و حل مسائل بر حسب آن اولویت‌ها است. در حقیقت مدیرانی که به‌دقت حدود و اولویت برای اهداف خود قرار مي‌دهند بیشتر از دیگران پیشرفت مي‌کنند.
اغلب مدیران به‌دلیل وابستگی متقابل کارها و وظایف‌شان تصور مي‌کنند هر چه مشغول‌تر جلوه کنند مهم‌تر به‌نظر مي‌رسند و از اینکه جانشین‌ناپذیر باشند لذت مي‌برند. در ابتدا خصوصا مدیران تازه کار سعی مي‌کنند خود را همواره آماده و در دسترس نشان دهند، ولی بسیاری حقیقتا شکست مي‌خورند، نه تنها به‌دلیل ضیق وقت، بلکه به خاطر اینکه در نتیجه تلاش برای خشنود کردن همه در واقع هیچ‌کس از آنها راضی نیست.
وقتی جسیکا اسپونجین به‌عنوان مدیر مسوول در شعبه لندن مک کينزی انتخاب شد، مسوولیت‌های زیادی را به‌عهده گرفت. او در حالی‌که دو پروژه مهم در دست داشت، شرکت در چند فعالیت تبلیغاتی و تحقیقاتی، تعلیم گروهی از تحلیل‌گران تجاری، امور آموزشی داخلی و یک پروژه جدید را پذیرفت. در نخستین ارزیابی اعضای گروه او مقام دوم از آخر را بدست آورد و متوجه شد که تمایلش به ضروری بودن‌ از کمبود اعتماد به نفس او سرچشمه مي‌گرفت. به گفته خودش او بدون توجه به استعدادها و توانایی‌هایش، آنچه از او انتظار مي‌رفت را انجام می‌داد و نه آنچه در حقیقت اهمیت داشت. در اولین قدم، جسیکا هدف نهایی‌اش، یعنی شراکت در مک کینزی را مشخص کرد و بدین ترتیب توانست برنامه‌ریزی‌های بلندمدت را در حیطه تفکراتش جای دهد. (مک کینزی همانند بسیاری شرکت‌ها آزادی عمل قابل‌توجهی در انتخاب وظایف به مشاورین خود مي‌دهد، ولی اغلب مدیران از این موقعیت استفاده نمي‌کنند.) با اعلام یک برنامه شخصی و اولویت‌بندی برنامه‌های کوتاه مدت و بلندمدت، جسیکا انگیزه و هیجان بیشتری در خود احساس مي‌کرد و متوجه شد که در تلاش برای در دسترس بودن برای همه او در واقع دور از دسترس آنهایی قرار مي‌گرفت که حقیقتا به او نیاز داشتند. حال جسیکا بهتر می‌توانست تقاضاها را به نحوی که می‌خواست شکل دهد و برآورده سازد و انتظارات دیگران را به‌سوی اهداف و ارزش‌های خودش سوق مي‌داد و روی مهمترین تقاضاها تمرکز مي‌کرد. بدین ترتیب در نظر سنجی‌سال بعد او رتبه دوم را از آن خود کرد و در ژوئن سال
۲۰۰۳ به‌عنوان یکی از شرکای مک کینزی انتخاب شد.
ب- توسعه منابع
علاوه بر ضیق وقت، بسیاری از مدیران از کمبود نیروی انسانی، منابع مالی و تجهیزات و قوانین و مقررات زائد شکوه دارند. در کشمکش با منابع محدود عده ای بیهوده تقلا مي‌کنند و برخی تسلیم مي‌شوند. از طرف دیگر، مدیرانی با برنامه ریزی‌های بلندمدت و حرکت آرام و استراتژیک در یک مسیر ثابت، عاقبت پشتوانه مورد نیاز را پیدا مي‌کنند.
وقتی توماس ستلبرگر دایملر بنز را ترک کرد تا به‌عنوان مدیر منابع انسانی به شرکت لوفتانزا بپیوندد، لوفتانزا در حال اجرای یک برنامه استراتژیک صرفه جویی بود. به‌علاوه جریان کار بخش منابع انسانی وضعیت اسفناکی داشت. برای هر مدیری در موقعیت توماس هدف بسیار ساده مي‌نمود: رساندن منابع انسانی به سطح کارکرد عادی بدون افزودن مخارج و حفظ این وضعیت، ولی توماس افکار والاتری در سر داشت؛ تاسیس دانشگاه بازرگانی لوفتانزا که در توسعه منابع انسانی مورد نیاز سازمان از هر برنامه آموزشی دیگری فراتر مي‌رفت. این دانشگاه با دوره‌های کارشناسی ارشد و دوره‌های آموزشی دیگر مي‌توانست اهدف استراتژیک و سازمانی و توسعه فردی را به یکدیگر پیوند دهد. با این حال توماس صبورانه راه حلی منظم و زیرکانه در پیش گرفت. با نظم بخشیدن به وضعیت فعلی منابع انسانی و بعدها با مطرح کردن یک سری برنامه‌های توسعه، پایه‌های اولیه را بنا کرد.
تصوری که توماس از هدف بلندمدتش داشت او را در انتخاب و تمرکز روی حیاتی‌ترین عوامل دست یافتنی یاری مي‌کرد. به‌تدریج با اعتماد و اعتباری که در اثر پیشرفت حاصل در منابع انسانی به‌دست آورد، توانست پروژه‌های آموزشی متعددی را در سازمان اجرا کند. بعدها توانست مدیران رده‌های بالاتر را متقاعد کند تا با اجاره دادن اتاق‌های کارآموزی بخشی از سرمایه لازم را برای پروژه‌اش فراهم کند. پس از مذاکرات طولانی توماس توانست موافقت مدیر عامل را به شرط تطابق پروژه با بودجه به‌دست آورد. مراحل توسعه پروژه آغاز شد و هنگامي ‌که از قصد دایملر- بنز برای ایجاد دانشگاهی مشابه باخبر شد با موافقت هیات مدیره به جریان سرعت بخشید و بدین ترتیب لوفتانزا اولین دانشگاه وابسته به سازمان را در اروپا تاسیس کرد.
توماس ستلبرگر برای رسیدن به هدفش گاه مجبور به عقب نشینی بود، دیرکردهای قابل توجهی را پذیرفت و حتی از برخی جنبه‌ها صرف‌نظر کرد. او در دو سال اول، برنامه های مربوط به تاسیس دانشگاه را کنار گذاشت تا به امور منابع انسانی نظم دهد و بعدها به‌تدریج زمینه را برای تحقق اهدافش فراهم کرد و در تمام این مدت از تصميم‌‌اش برای تاسیس دانشگاه باز نماند. اگرچه لوفتانزا هرگز مخارج و درآمد حاصل از این پروژه را محاسبه نکرده، به گفته مدیران ارشد سود حاصل بسیار بیشتر از سرمایه گذاشته شده بوده است.
ج- بهره برداری از راهکارهای دیگر
بعضی مدیران هنگام تصمیم‌گیری فقط به یک گزینه فکر مي‌کنند. آنان یا گزینه‌ها و راه‌حل‌های دیگر را تشخیص نمي‌دهند یا از آن راه‌هایی که از وجودشان باخبر هستند، استفاده نمي‌کنند و در واقع آزادی عمل خود را نادیده مي‌گیرند. مبتکران هدفمند در عوض مهارت خود را در زمینه‌های دیگر تقویت مي‌کنند و بدین‌ترتیب اعتماد به‌نفس و اعتبار بیشتر و دید وسیع‌تری به‌دست مي‌آورند و متوجه موقعیت‌های مناسب مي‌شوند و آنها را مي‌ربایند.
دن اندرسون یکی از مدیران میانی کمپانی نفتی کنکو فیلیپس در استکهلم، اهل فنلاند بود و شناخت خوب او از بازار فنلاند کمک بزرگی به مدیران ارشد مي‌کرد. او به‌خوبی متوجه شده بود که عواملی چون معیارها و قوانین غیررسمی، روش‌های تصمیم‌گیری، روابط میان افراد و مسائل اجتماعی تاثیر بسزایی در دریافت ایده‌های نو دارد. او به‌خوبی درک مي‌کرد که چه موقع و چگونه باید طرح‌های پیشنهادی خود را ارائه دهد.
دن به سرپرستی گروهی برای کاوش راه‌های ورود کنکو به بازار انحصاری فنلاند گماشته شد. در قدم اول می‌بایست انباری در منطقه تهیه کنند. گرچه پس از جست‌وجوهای طولانی یک انبار نفت قدیمي‌مناسب پیدا کردند، دن در فکرش نقشه‌های دیگری نیز مي‌پروراند؛ بناکردن یک ساختمان جدید، مشارکت با کمپانی‌های رقیب، یافتن سرمایه‌گذارانی برای مخازن نفت. پس از اینکه طی مذاکرات طولانی کنکو توانست انبار قدیمي‌ را اجاره کند، از آزمایشگاه خبری حاکی از کربن زیاد درون مخازن رسید.
از آنجایی که انبار دیگری در منطقه وجود نداشت و کنکو برای ورود به بازار فنلاند نیاز به یک انبار داشت، تنها راه چاره رهاکردن این پروژه به‌نظر مي‌رسید، ولی دن نقشه دوم را ارائه داد. با اینکه دن توانست موافقت روسای خود را برای خرید یک قطعه زمین در محل به‌دست آورد، متوجه شدند که قطعه زمین مورد نظر آلوده است و تمیزکردن آن هزینه گزافی در پی داشت. با این حال دن در پی تحقیقاتش به تعهدات کمپانی شل برای تمیزکردن محل پی‌برد. پس از پاک‌شدن زمین، کنکو شروع به‌کار روی مخازن جدید کرد.
سه سال پس از شروع پروژه، روزی که اولین کشتی کنکو به بندرگاه رسید، صدها بیننده، تلویزیون فنلاند و مدیران ارشد کنکو در صحنه حاضر بودند. امروزه کنکو کارآمدترین پمپ بنزین‌های فنلاند را اداره می‌کند.
دن اندرسون نه تنها به شغلش، بلکه به تحقق اهداف بلندمدت شرکت وفادار بود. با جست‌وجوی موانع موجود در محیط و یافتن راه مقابله با آنها توانست حیطه عمل شرکت را وسعت بخشد. اکنون او مسوول توسعه فروش کنکو در اروپا است.
تمایل افراد برای اقدام کردن مختص عده به‌خصوصی نیست و اغلب مدیران مي‌توانند این توانایی را در خود پرورش دهند. جسیکا توانست باتمرکز روی یک هدف مشخص و بلندمدت افق فکری خود را گسترش دهد. توماس و دن به محدودیت‌هایی برخوردند و توانستند راه حل‌های مناسبی تدبیر کنند.
تفاوت بین مدیران کارآمد و دیگران در برخورد آنها با مشکلات، خصوصا به‌هنگام تغییر وضعیت سازمان، است. مدیرانی که از مقابله با انتظارات دیگران مي‌پرهیزند، دچار بی‌نظمي‌ و در نتیجه از کارافتادگی مي‌شوند. در مقابل، مدیران کارآمد از چنین موقعیت‌هایی برای گسترش اختیارات و حیطه عمل خود و پیگیری آرزوهایشان استفاده مي‌کنند. وقتی مدیران به برنامه هایشان تسلط پیدا مي‌کنند و آزادی عملشان را درک مي‌کنند، رفته رفته از نقششان در سازمان لذت مي‌برند.
پیوسته به دنبال موقعیت‌هایی برای گسترش اهدافشان هستند و از ربودن فرصت‌ها لذت مي‌برند. مهم‌تر از همه اینکه مدیران با کفایت و آماده عمل توسط شغلشان اداره نمي‌شوند، بلکه برعکس، آنها شغلشان را اداره مي‌كنند.

منبع: دنياي اقتصاد

Ghoshal, S., & Bruch, H. (2004, March). Reclaim Your Job. Harvard Business Review , 43-47.

 

 

 

 

 

Home | نه روش متفاوت افراد موفق | تكنيكهاي سخنراني در جمع | استرس در كاركنان | هوش هيجاني | رفتار شهروندي سازماني | آداب مذاكره حضوري | تبليغات دهان به دهان | بازاريابي ضربتي | نكات مهم در فروش | اهميت توجه به كاركنان | سازمان با آستانه تحمل صفر | سازمان يادگيرنده | چگونگي هدايت كاركنان | اهميت تصميم گيري براي مديران | ويژگيهاي برندگان | تكنيك هاي مديريت زمان